مىگويند ؛ « كَثُرَ قالُ النّاسِ وَقِيلُهم » : سر و صداى مردم زياد شد . القِيلَة - [ قيل ] : بيمارى فتق . القَيْلُولَة - [ قيل ] : خواب نيم روز ، استراحت در نيمه روز چه خواب و چه بيدار . القَيِّم - [ قوم ] على الأَمر : متولى و عهده دار امرى مانند سرپرست اوقاف و غيره ، هر چيز با ارزش ؛ « كتابٌ قَيِّمٌ » : كتاب پُر بها و ارزشمند ؛ « قَيَمُ الْمَرْأَةِ » : شوهر زن ؛ « امْرٌ قَيِّمٌ » : كارى با اهميت . القِيمَة - ج قِيَم [ قوم ] : اسم نوع از ( قام ) است ، بها ، « ذو قِيمة » : ارزشمند ؛ « لا قيمة لَه » : بىارزش است ؛ « قيمةُ الإنسان » : قامت انسان . القَيِّمَة - [ قوم ] على الأَمرِ : مؤنّث ( القَيِّم ) است ؛ ( الدّيانَة القَيِّمَة ) : دين راستين . القِيمِيّ - [ قوم ] : منسوب به ( القِيمة ) است . قَيَّنَ - تَقْيِيناً [ قين ] ه : آن را زينت داد و آراست . القَيْن - ج قُيُون و أَقْيَان [ قين ] : آهنگر ، صنعتكار ؛ - ج قِيان : بنده و برده . القِينَةِ - ج قِيَان [ قين ] : كنيز ، آواز خوان زن ، مشاطه گر ، آخرين مُهرهء كمر به پائين . القَيُوء - [ قيأ ] : آنكه بسيار قي و استفراغ كند . القَيُّولَة - [ قيل ] : آنكه استراحت كرده است . اين واژه در زبان متداول رايج است . القَيُّوم - [ قوم ] : آنكه قائم به ذات خود است كه از نامهاى خداوند متعال است .